up-to-date blijven !!

Hoi Hoi

Ik ben, tot iedereens grote verdriet, vanuit Haarlem naar
"het noorden" verhuisd. Huilen Voor een goede reden hoor...
Maar.... Om jullie in "het westen" op de hoogte te houden van leventje in "het noorden", samen met Alex, heb ik een weblog gemaakt! Ik zal jullie proberen zo goed mogelijk op de hoogte te houden en regelmatig nieuwe foto's plaatsen.Lachend
Binnenkort schrijf ik weer een stukje...

Laten jullie een berichtje achter??

Bye Bye

 

 

 

 

Fenolisatie

Hoi Hoi

Na 6 weken doorgebracht te hebben in het Beatrixoord (of te wel het revalidatieoord) ben ik eindelijk nu "voorgoed" thuis. Ik moet eerlijk bekennen... Het valt niet mee.
De eerste 2 weken van mijn verblijf heb ik vooral fysio gekregen om mijn spieren wat sterker te maken. Maar ook looptrainingen en fietsen waren een vast onderdeel. Omdat mijn knieën gingen blokkeren was het lopen wel heel snel over. Dus mijn complete verblijf in het "Bea" bestond eigenlijk alleen uit fysio- en ergotherapie. De fysiotherapeute was er al snel achter dat ik wel heel veel clonus had in mijn linkerbeen. Mijn eerste reactie was van "Ja, nou en". Zij vond dat ik in aanmerking kwam voor Fenolisatie. Hup, naar de medische arts en na een gesprek met hem werd er een datum geprikt om de proef-Fenolisatie uit te voeren. De proef-Fenolisatie verliep zoals besproken ik kon alweer meer functies gebruiken dan voorheen. De reden voor een (klein) feestje. Alleen na de 8 uur (dat is het termijn waarop de proef-Fenolisatie werkzaam is) bleef mijn been verdoofd en was mijn been onbruikbaar. Volgens de arts trekt dat de komende dagen wel weer weg. Ondertussen ben ik 3 weken verder en dat dove gevoel beheerst nog steeds mijn linker been. En er is werkelijk niemand die mij kan vertellen hoe lang dit zo blijft. 1 week, 1 maand, misschien wel een jaar.... Met andere worden: de definitieve Fenolisatie heb ik afgelast. Eerst maar eens zorgen dat mijn linkerbeen weer normaal aan gaat voelen. 

Nu heb ik wel even op het internet gekeken na Fenolisatie. Maar niks over bijwerkingen zoals ik ze ervaar.

Het is mogelijk dat u een proefbehandeling krijgt met een verdovingsmiddel.

Deze behandeling wordt toegepast om te zien wat het uiteindelijke effect van een bepaalde perifere zenuwblokkade is. De werkingsduur van het verdovingsmiddel is drie tot acht uur. Binnen die tijd wordt u gevraagd goed op te letten of een aantal dagelijks activiteiten beter of slechter verloopt.

De perifere zenuwblokkade voor langere tijd wordt fenolisatie genoemd. Bij fenoliseren spuit de revalidatiearts de stof fenol in. Fenol is een stof die de zenuw blokkeert, zodat de zenuw minder prikkels kan doorgeven. Het effect van de zenuwblokkade is vrijwel direct na de injectie merkbaar. De werkingsduur verschilt per persoon. De werking houdt drie tot zes maanden aan, soms korter, soms langer.

Mocht het effect afnemen en is er opnieuw hinder van de spasticiteit of clonus, dan kan de zenuwblokkade herhaald worden.

Al met al ben ik toch 5 maanden van huis geweest. 4x opgenomen geweest in het UMCG en daarna door naar het Bea. Beer is ondertussen uit logeren bij een hondentrainer dus dat gaat ook goed. Alex vond het wel erg stil in huis zo zonder mijn persoontje en zonder Beer. Nu moet ik eerst oefenen om op alle tijden van de dag  op Scooty te komen zodat we Beer weer terug naar huis kunnen halen. Ik zal hem toch een paar keer per dag moeten uitlaten....

Bye Bye

Poffert !!!!

Hoi Hoi

Eindelijk heb ik een "Groningse Poffert" gemaakt. Het was een soort van test om mijn imigratiecursus te doen slagen. Ik weet dat mijn schoonvader absoluut geen plezier ermee doe. Maar hij was gelukt of ik iedereen er een plezier mee doe dat is een tweede. De poffert wordt gemaakt zonder suiker. Dat mist ook duidelijk Alex. Hoewel ik er wel rozijntjes en gedroogde appeltjes in had gestopt en die zijn ook wel iets zoetig. Maar het was uiteindelijk goed gekeurd.Poffert

Voor de liefhebbers hiebij het recept:

Benodigdheden voor het maken van een poffert met poffertpan van 2 liter, doorsnee 20 cm:   

-         1 pond zelfrijzend bakmeel
-         4 dl melk  

-         1/2 zakje backin
-         4 eieren
-         rozijnen en/of gedroogde appeltjes
-         snufje zout
-         roomboter
-         bruine suiker       

Doe bakmeel, backin, eieren, rozijnen (en/of appels) en het zout in een kom en roer alles door elkaar. Dan al roerend de melk toevoegen tot het deeg wordt. 
Smelt een beetje boter en vet daarmee de poffertpan in, ook de binnenste pijp. Bestuif dat met bakmeel. Doe het deeg in de poffertpan. Deksel sluiten. 
Zet de poffertpan in een grote pan met deksel. Vul die pan met water tot aan de deksel van de poffertpan. Breng vervolgens het water aan de kook. Doe de 
deksel op de pan en laat het zeker 6 kwartier koken. Haal dan de deksel van de poffertpan en draai hem om op een schaal. Smelt wat boter om de plakken 
poffert in te stippen en doe er bruine suiker op. 

Kan ook in de oven: 2 uur op 160°.

Benodigdheden voor het maken van een poffert met poffertpan van 1.2 liter, doorsnee 16 cm:   

-         300 gr zelfrijzend bakmeel
-         2.4 dl melk 

-         1/2 zakje backin
-         3 eieren
-         rozijnen en/of gedr. appeltjes
-         snufje zout
-         roomboter
-         bruine suiker    

Eet smakelijk!!

Bye Bye                                                 

En toen deed ie te niet meer....

Hoi Hoi

We waren net zo blij met de nieuwe lift... tot woensdagavond.  Alex had zichzelf net uit de rolstoel getilt en lag op bed maar had het theezakje nog niet losgekoppeld en verwijderd toen de lift nergens meer op reageerde. Hij viel letterlijk helemaal dood!
De monteur had verteld dat mocht dit ooit gebeuren, hij kon het zich niet voorstellen, dan konden we altijd een monteur bellen. Niet om 23.00uur 's-avonds dus. We kregen iemand van de storingsdienst aan de telefoon maar die bevond zich in Rotterdam. Vervolgens werd er een waslijst vragen op me afgevuurd die ik allemaal kon beantwoorden met "nee". Daar had ie geen goed woord voor over. Tevens gaf de monteur duidelijk te verstaan dat hij absoluut nu niet naar Sappemeer vanuit Rotterdam. Drie uur heen en drie uur terug. Waarop ik aangaf dat ik hem wat dat betrof geen ongelijk kon geven maar er waren toch wel monteurs in de buurt?? Ja, maar die sliepen al en hij was niet van plan om hun "wakker" te bellen. Het werd weer een discussie van twee kort en twee lang uiteindelijk heb ik hem verteld dat het prima is dat er niemand komt, Alex lag toch al in bed, maar dat de volgende ochtend om 8.30uur een monteur bij ons moest zijn. Tot die tijd moest Alex in bed blijven liggen. Alex in bed (Nu heeft ie daar totaal geen probleem mee hahaha).
En inderdaad om 9.45uur stond de monteur op de stoep. En het probleem werd veroorzaakt door een gesprongen zekering. Deze monteur heeft zwaardere zekeringen in de lift aangebracht en een aantal reserve zekeringen achter gelaten. Maar je begrijpt dat ik het niet liet zitten want wat als Alex in de theezak hing boven de grond?? "Dan kwam de monteur wel" was het antwoord. Ik heb besloten dat we het absouluut niet gaan uitproberen hoor.

Bye Bye

Roosvicee

Hoi Hoi

Ik sta nu niet echt bekend als iemand met een ijzersterk geheugen. Als je me vraagt wat we gisteren of eergisteren hebben gegeten dan moet ik je helaas het antwoord schuldig blijven. Maar toen ik gisteren de reclame van Roosvicee voorbij zag komen op tv, toen had ik wel zoiets van Dejavu. Allereerst omdat ik vroeger met mijn grootouders heel veel fietste. Vooral tijdens vakanties. Zij woonde in Alkmaar en de fietstochtjes werden altijd langer dan gepland. Opa had altijd de koppositie en hij vergat volgens mij nog wel eens dat ik nog maar een jaar of 10-12 was. Dus een fietstocht van 30km was niets. Uiteindelijk hebben we zo de hele provincie Noord-Holland doorkruist. Halverwege gingen we altijd ergens koffie drinken. Ik kreeg dan steevast een ijsje. Oma gaf dan een seintje naar opa zodat hij wist dat hij opzoek moest naar een restaurant of café. Ten tijde van de originele reclame was het voor mij een signaal om te zeggen:"We zijn er bijna, nog even doorfietsen oma. U hebt ook van die oude beentjes".
Maar dat meisje op de fiets was echt een kopie van mezelf. Ook ik had van die witte kousen met van die nette schoenen. Je vraagt je nu af hoe kon ik dat dragen? Volgens mij hadden alle meisjes in 1980 (??) zulke kousen. Gelukkig speelde mode toen nog geen rol in mijn leventje en heb ik geweldige herinneringen aan de fietstochtjes met mijn grootouders. Helaas zijn beide al jaren geleden overleden maar de herinneringen maken een hoop goed!

Bye Bye

Kikkers

Hoi Hoi

Vanochtend kon ik de verleiding niet weerstaan toen ik al het Sinterklaas lekkers in de supermarkt zag liggen. Ik ben gezwicht voor de kikkers en muizen gevuld met fondant.Kikkers Het zal me vanavond geheid hoofdpijn opleveren maar ik had er zo zin in. Maar eerlijk is eerlijk, wie heeft er ooit kikkers gezien met een badpak aan? Nu zie ik wel eens "roze olifantjes" dankzij de Pred en de Baclofen. Maar de fantasie van de fabrikant is nu echt op hol geslagen. Maar ze smaken er echt niet minder om hoor. Nu heb ik dit soort chocoladepretjes natuurlijk wel vaker gekregen maar toen stond ik er nooit zo bij stil.

Bye Bye